حکمت زندگی یا چگونه یک جمله،یک اتفاق یا هر چیز کوچک یا بزرگ دیگری نگاه آدم را عمیق تر می کند.

خلاصه احوالم این است که ریدهام. در سکونم و از ترس نشدن قدم از قدم برنمیدارم. باید بنویسم تا شاید همین نوشتن باعث شود تکانی به خودم بدهم. الان نه ماه است که دیگر ایران نیستم. از این نه ماه سه ماه و نیم کار کردهام،تحمل رییسم را نداشته ام و بیرون آمدهام. دوره گذراندهام به امید گرفتن کار بهتر و الان بعد از فرستادن اولین رزومه و ریجکت شدن آن با یک تمپلیت، امیدم را به کلی از گرفتن کار از دست دادهام. دارم فکر میکنم شاید نباید از اولین کار بیرون میآمدم و زیادی ضعیف بودهام. حالا میدانم که راه زیاد است. م...